Στο Κολοκυθάκι Γρεβενών!


Ένα χωριό εγκαταλειμμένο, με τα ερείπια των σπιτιών να έχουν γίνει ένα με το τοπίο. Μια βόλτα που αξίζει να κάνετε!



Σύμφωνα με τον κ. Βασίλη Αποστόλου που έχει κάνει μια εκπληκτική καταγραφή για αυτό το χωριό που εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του πριν από μερικές δεκαετίες:

Με το Β.Δ. με ημερομηνία 19-12-1918, ιδρύθηκε ο οικισμός Κολοκυθάκι, μέρος της κοινότητας Κοπρίβης. Μετονομάσθηκε σε Πευκάκιον  στις 30-10-64. Καταργήθηκε ως οικισμός στις 16/10/67.

Το Κολοκυθάκι χτισμένο σε υψόμετρο 700 μέτρων βρίσκεται ανάμεσα των οικισμών Πυλωρών και Κνίδης. Είναι ένα παλιό χωριό που λόγω της γεωγραφικής θέσης γνώριζε οικονομική άνθιση. Τούτο συμπεραίνεται από τα καλής ποιότητας εδάφη κατάλληλα για καλλιέργεια δημητριακών. Τα βοσκοτόπια, τα δάση βελανιδιάς αποτελούσαν τις ευνοϊκές προϋποθέσεις για ενασχόληση με κτηνοτροφία. 

Οι περισσότεροι κάτοικοι μετά τον εμφύλιο, 1946-1949, εγκατέλειψαν το χωριό κι εγκαταστάθηκαν στην κοντινή Κνίδη αλλά και στην Παραλίμνη Γιαννιτσών.

Εκκλησίες 
Η οικονομική ευμάρεια είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση, συντήρηση  και  λειτουργία τεσσάρων εκκλησιών 
α) Της Κοιμήσεως της Θεοτόκου 
β) Του Αγίου Δημητρίου 
γ) Των Αγίων Ταξιαρχών (σήμερα κατεστραμμένος)  
δ) Του Αγίου Αθανασίου όπου και η αγιόπετρα που προσελκύει πλήθος ασθενών για προσκύνημα και μεσολάβηση για ίαση από πάσης είδους ασθένειες. Ιερέας του χωριού το 1937 ήταν ο Παναγιώτης Μαυρίδης.

Ο οικισμός στα χρόνια της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε τσιφλίκι Τούρκων. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το χωριό κατοικήθηκε το 1924. Χαρακτηριστική είναι η χάραξη σε πέτρα του τοίχου στο δυτικό μέρος της εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Ο ιερός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο οποίος σύμφωνα με τοιχογραφία που υπάρχει στην κόγχη του ιερού Βήματος ανεγέρθη το έτος 1747. Στον περίβολο του ναού διασώζεται το κοιμητήριο με σταυρούς φτιαγμένους από τοπική πέτρα. 
    
Πληθυσμός  
Το 1874 κατοικούσαν 70  άρρενες χωρίς σχολείο, το 1904 =37 κ,  το 1913 =19, το 1928 =106, το 1940=138, το 1951 ακατοίκητο (δεν απεγράφη αυτοτελώς λόγω των πολεμικών γεγονότων), το 1961= 62 και το 1971=10 κατοίκους.

Σχολείο 
Οι κάτοικοι του χωριού, συνολικά 25 οικογένειες, με πρότασή τους αναλαμβάνουν την ανέγερση διδακτηρίου και προμήθεια των σχολικών ειδών. Έτσι ο Επιθεωρητής Ανασελίτσης (Σιατίστης) προτείνει στις 25 -10-26 την ίδρυση σχολείου.
Από επιθεώρηση του σχολείου στις 16-3-31 λαμβάνουμε την πληροφορία ότι το σχολείο είναι εγκατεστημένο σε δωμάτιο μιας προσφυγικής οικίας υπογείου αποτελούμενης εκ δύο δωματίων. Τα υλικά είναι μία θερμάστρα, χάρτες μικροί Ευρώπης και Ελλάδος, 1 κομμάτι λαμαρίνα για μαυροπίνακα. Σχολικός κήπος και σχολική βιβλιοθήκη δεν υφίσταται. Είναι εγγεγραμμένοι 15 μαθητές και κατά την επιθεώρηση βρέθηκαν άπαντες παρόντες. Είναι το τρίτο έτος από της ιδρύσεως του σχολείου Κολοκυθακίου.

Διδάσκαλος είναι ο Γεώργιος Τζώνου εκ Σιατίστης. Απολυτήριο γυμνασίου και δίπλωμα νομικού. Οι μαθητές κάθονται στο πάτωμα ελλείψει θρανίων. Μεταχειρίζεται την καθαρεύουσα γλώσσα και του υπεδείχθη να χρησιμοποιεί τη δημοτική.

18-5-39: Στεγάζεται εις διαμέρισμα ισόγειο, ιδιωτικής οικίας άνευ δαπέδου. Θρανία 3 παλαιά ανεπαρκή. Οι μισοί  σχεδόν μαθητές κάθονται επί των σανιδωμάτων οκλαδόν ελλείψει θρανίων. Εις πίναξ εκ τενεκέ, 2-3 χάρτες και τίποτε άλλο. Αιτία η έλλειψη πόρων, διότι θέληση κατοίκων και ενδιαφέρον διδασκάλου δεν εξέλειπε.

Με την επιμέλεια του διδασκάλου Θεόδ. Θεοδωρίδη εφυτεύθη μία παρακειμένη λοφώδης έκταση με 4.000 διάφορα δασικά δενδρύλλια και κατά τέλειο τεχνικό τρόπο, με μορφή πάρκου δασικού, εξόχου εμπνεύσεως. Ο λόφος αυτός με τα δένδρα θα αποτελέσει δασικό σχολικό κήπο, κτήμα σχολείου. Συντελείται εισέτι εργασίας περιφράξεως.
       
Εγγεγραμμένοι μαθητές 26. Διδάσκαλος ο Θ.Θεοδωρίδης εξ Ελάτου πατήρ 5 τέκνων μετατεθείς εκ του 1/ξίου Εξάρχου.


Από ενθύμηση σε μηναίο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου Εξάρχου το έτος 1867 λαμβάνουμε την πληροφορία ότι ο Αθανάσιος Ιωάννου από Κολοκυθάκι  ήταν δάσκαλος στον Έξαρχο και το 1869: «Έμεινα διδάσκαλος και προόδεψα τα ιερά γράμματα»

Φωτογραφίες
 Στην διαδρομή θα δείτε υπέροχα τοπία με φόντο τον Βούρινο και τον Κίσσαβο.

 Το Κολοκυθάκι από μακριά δείχνει "ζωντανό"...

 Η βλάστηση περικυκλώνει τα εναπομείναντα κτίσματα.

 Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

 Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

 Οι εξαιρετικές, παλιές τοιχογραφίες του Ναού.

Το εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου.

 Το εσωτερικό της μικρής εκκλησίας, η οποία είναι σχεδόν υπό κατάρρευση, εγκαταλελειμμένη στην τύχη της...

 Άλλο ένα από τα σπίτια του χωριού που κάποτε έσφυζε από ζωή...

Στο κοντινό δασικό πάρκο που έγινε πριν από αρκετές δεκαετίες με πρωτοβουλία του δασκάλου του χωριού, Θεόδωρου Θεοδωρίδη. 

Χάρτης






Γράψτε το σχόλιό σας!



Δείτε κι αυτά!