Ο Άνθρωπος που έδιωξε τους ρευματισμούς και την ελονοσία από τα Γρεβενά!


Ένας ανεπανάληπτος Γρεβενιώτης, ευεργέτης της πόλης και του Νομού μας!



Βίντεο αφιέρωμα στον Δάσκαλο Θεοδωρίδη με την μουσική σύνθεση Καστράκι (στον δάσκαλο Θεοδωρίδη) από τον Γιάννη Πανταζή:


H προσφορά του δασκάλου Θεόδωρου Θεοδωρίδη στην πόλη των Γρεβενών
της συνταξιούχου λυκειάρχη Κασσιανής Παπαποστόλου
Η ευγνωμοσύνη είναι το ευγενέστερο συναίσθημα των ανθρώπων. Και πιστεύω πως δεν υπάρχει γρεβενιώτης κάποιας ηλικίας, που να μην είναι ευγνώμων στον ταπεινό εργάτη του καλού, τον δάσκαλο Θεοδωρίδη. Και ήταν πόνος ψυχής να βλέπει ο διαβάτης, ο περιπατητής του δάσους, να στήνεται κατ’ επανάληψη και να σπάζεται και να γκρεμίζεται η προτομή του ευεργέτη δασκάλου. 

Τώρα, ο σύλλογος Γρεβενιωτών της Θεσσαλονίκης, που κρατά τη νοσταλγία του ξενιτεμένου, στήνει μπρούτζινη αυτή τη φορά την προτομή του, με την ελπίδα ότι θα αντέχει περισσότερο στις επιθέσεις των βανδάλων. Όσοι τηρούν στη μνήμη τους πως ήταν τα Γρεβενά πριν γίνει αναδάσωση, με ευλάβεια θυμούνται τον ηλικιωμένο δάσκαλο που συναντούσαν καθημερινά πέρα από τη γέφυρα, με ένα μόνον εργάτη δίπλα του, να σκάβει, να φυτεύει και να μετατρέπει σε χώρο πρασίνου, τα φοβερά ξερολάκκια, που τα είχε κάνει πιο φοβερά ο ανελέητος βομβαρδισμός από τους Γερμανούς μιας ολόκληρης φάλαγγας κατά την υποχώρηση. 

Τα ξερολάκκια που κατέβαζαν νερό και γέμιζαν άμμο, γεμάτα γούβες, καθώς έπαιρναν από κει άμμο τα φορτηγά. Γύρω  ο τόπος μια ξεραΐλα. Απότομες γυμνές πλαγιές και χαράδρες. Λιγοστό και το χορτάρι ακόμα. Ένα κλίμα φοβερό... υγρασία διαπεραστική που τρέλαινε με ρευματισμούς ακόμη και τα μικρά παιδιά... μια ελονοσία που θέριζε με τους πυρετούς. Και τα καλοκαίρια, ανυπόφορα από τη ζέστη, ανάγκαζαν τους κατοίκους, να στέλνουν τις οικογένειές τους για παραθέριση στα χωριά και τα βλαχοχώρια. Κι αυτόν τον τόπο, τον γυμνό και υγρό συνέλαβε την ιδέα να μεταμορφώσει ο ταπεινός δάσκαλος, για να αφήσει παρακαταθήκη στα παιδιά του τόπου, στους μαθητές του. Τα παιδιά που δεν ξέρουν την ιστορία και τις προσπάθειες, γι’ αυτό δεν μπορούν να εκτιμήσουν και να σεβαστούν την προσφορά του. Ο δάσκαλος Θεοδωρίδης με την επιμονή του απέδειξε ότι τα Γρεβενά, τόπος εξορίας τότε, μπορούσαν να αποκτήσουν δάσος. Ξύπνησε τους αρμόδιους του Δασαρχείου, κινητοποίησε τους ειδικούς, φιλοτίμησε τους ντόπιους και οργανώθηκε μια συστηματική αναδάσωση, που παράλλαξε τον τόπο. Κυρίως ξεχάσαμε την ελονοσία και μειώθηκαν οι ρευματισμοί.


Όταν ο Χριστός θεράπευσε τους 10 λεπρούς, ο ένας μόνον γύρισε να τον ευχαριστήσει. Κι εκείνος ρώτησε «ουχί οι δέκα εθεραπεύθησαν, οι εννέα πού;». Πόσοι θα δείξουμε την ευγνωμοσύνη για ένα τόσο μεγάλο έργο; Πιστεύω πως όλοι εξίσου τη νοιώθουμε... αλλά δεν είμαστε όλοι εξίσου εκδηλωτικοί.


Θ.Θεοδωρίδης (1894-1977) 
(δύναμη ψυχής και ακούραστη προσφορά)

Ο αείμνηστος δάσκαλος, το όνομα του οποίου πήρε το «Άλσος Θεοδωρίδη»  το γνωστό σε όλους μας «Καστράκι», είναι εκείνος που συνέλαβε την ιδέα και με μεγάλη προσπάθεια, δύναμη ψυχής και ακούραστη προσφορά κατάφερε να αφήσει αυτή την παρακαταθήκη, αυτή την ανάσα πνοής, στους  γρεβενιώτες.

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται την περιοχή...
με τις απότομες και γυμνές πλαγιές  και χαράδρες, το λιγοστό χορτάρι που έφυε, τα ξερολάκκια που κατέβαζαν νερό και γέμιζαν άμμο. Τις γούβες που δημιουργούνταν από την άμμο που έπαιρναν τα φορτηγά. Τόπος γεμάτος ξεραΐλα.

Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα το κλίμα των Γρεβενών να έχει φοβερή υγρασία που τρέλαινε με ρευματισμούς ακόμη και τα μικρά παιδιά, η Ελονοσία θέριζε με τους πυρετούς ενώ τα Καλοκαίρια ήταν ανυπόφορα από τη ζέστη και ανάγκαζαν τους κατοίκους να στέλνουν τις οικογένειές τους για παραθέριση στα χωριά.  
Αυτόν τον υγρό και γυμνό τόπο, με πολύ, αλλά ακούραστη εργασία  κατάφερε ο δάσκαλος Θεοδωρίδης  να μεταμορφώσει, τη δεκαετία του ΄50, σε πνεύμονα ζωής για τις επόμενες  γενιές των γρεβενιωτών. Καθημερινά με έναν μόνο εργάτη, που πλήρωνε ο ίδιος, έσκαβε και φύτευε τα ξερολάκκια.   Όταν το σχολείο στο οποίο δίδασκε πήγαινε εκδρομή, τα παιδιά πάντα τα πήγαινε να φυτέψουν ή να τσαπίσουν τα δέντρα.

Από δικές του παροτρύνσεις κινητοποίησε τους ειδικούς, τους αρμόδιους του Δασαρχείου, τους ντόπιους και οργανώθηκε μια συστηματική αναδάσωση που άλλαξε τον τόπο και απολαμβάνουμε σήμερα όλοι οι γρεβενιώτες, και όχι μόνο , αυτήν την πολύτιμη αστείρευτη, φυσική πηγή ζωής, προόδου και πολιτισμού.

Τον Ιανουάριο του 2005 στήθηκε η μπρούντζινη προτομή του, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Γρεβενιωτών Θεσσαλονίκης,  και έγιναν τα αποκαλυπτήρια της στην αρχή του δρόμου προς το Άλσος (δίπλα στην Πυροσβεστική)μετά από επανειλημμένες καταστροφές των προηγούμενων.

Συγκινητικό το αφιέρωμα στην προτομή του:
«χάρισες δάσος
Στα παιδιά και στα πουλιά.
Μόχθησες
Για του τόπου μας την ομορφιά,
Δάσκαλε, βαθύρριζο δενδρί,

Όλο νεράκι και ψυχή, Σ΄ ευγνωμονούμε»


Μια σημαντική πρόταση για να τιμήσουμε την μνήμη του Θεόδωρου Θεοδωρίδη
Πρόταση από τον Τιμολέοντα Κοψαχείλη προς τιμήν του μεγάλου συμπατριώτη  μας

Πρόταση προς τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, το ΤΕΙ, τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, και το Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου κατέθεσε ο Βουλευτής Γρεβενών κ. Τ. Κοψαχείλης για την καθιέρωση ετήσιας γιορτής μνήμης προς τιμήν του μεγάλου Θεοδώρου Θεοδωρίδη, κατά την 5η Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και ανακήρυξη της ως ‘’Ημέρα Θεοδωρίδη’’ για την πόλη των Γρεβενών.

Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής:

Αθήνα, 18/6/2015
ΠΡΟΤΑΣΗ
Καθιέρωση ετήσιας γιορτής μνήμης Θεοδώρου Θεοδωρίδη κατά την 5η Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και ανακήρυξη της ως ‘’Ημέρα Θεοδωρίδη’’ για την πόλη των Γρεβενών

Κύριε Δήμαρχε, Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, Κύριε Κιτσούλη,

Με αφορμή την πρόσφατη και εξαιρετικά επιτυχημένη δράση του ΚΠΕ Γρεβενών στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος και σκεπτόμενος το πολλαπλό όφελος που έχει ο τόπος μας από το Άλσος Θεοδωρίδη, εκτιμώ ότι θα πρέπει να τιμήσουμε την μνήμη του Θεόδωρου Θεοδωρίδη σε διαρκή βάση.

Ο συμπατριώτης μας αποτελεί ένα υπόδειγμα ανιδιοτέλειας και αγάπης προς τα Γρεβενά, αφού με τη δύναμη ψυχής και την ανεξάντλητη αντοχή που τον διέκρινε, κατόρθωσε μόνος του, να προσφέρει έναν μοναδικό τόπο – σύμβολο της περιβαλλοντικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς στις επόμενες γενιές. Το Καστράκι Γρεβενών αποτελεί ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα της πόλης και του Νομού μας και προσφέρει στους συμπολίτες μας έναν πνεύμονα πρασίνου και αναψυχής, από τους πιο σπάνιους της Βόρειας Ελλάδας και της Χώρας. Συγχρόνως δε, και αυτό είναι το σημείο, στο οποίο πρέπει να εστιάσουμε και να αναδείξουμε, το Άλσος Θεοδωρίδη καθίσταται μία συνειδησιακή παρακαταθήκη, τόσο για εμάς, όσο και για την επόμενη γενιά,  η οποία προσδιορίζει την έννοια του δημοσίου συμφέροντος, λειτουργώντας παρακινητικά και εκπαιδευτικά για κάθε συμπατριώτη μας, που επιθυμεί τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αειφορία του φυσικού μας πλούτου.

Για τους παραπάνω λόγους σας υποβάλλω την ακόλουθη πρόταση: Εισηγούμαι την ανακήρυξη της 5ης Ιουνίου, παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος, συγχρόνως, ως ‘’Ημέρας Θεοδωρίδη’’, ειδικά για την πόλη των Γρεβενών, καθώς και την πραγματοποίηση αντίστοιχης γιορτής μνήμης από πλευράς των τοπικών αρχών, στα πλαίσια και σε συνδυασμό με τις δράσεις που διαλαμβάνονται σε ετήσια βάση, κατά την ημέρα αυτή, από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Θεωρώ ότι, μέσω αυτής της πρωτοβουλίας, θα αναδείξουμε και θα κεφαλαιοποιήσουμε την παρακαταθήκη του οραματιστή Θεόδωρου Θεοδωρίδη, στο μέγεθος και στο εύρος που της αρμόζει, σημαίνοντας και διαδίδοντας για μια ακόμα φορά το φυσικό περιβάλλον και τον πλούτο των Γρεβενών, προσφέροντας, πάνω από όλα, τη δυνατότητα στις νέες και στους νέους, στα νέα παιδιά, να συνδεθούν με την περιβαλλοντική ιστορία και τα φυσικά πλεονεκτήματα του τόπου μας και να εκτιμήσουν το ήθος που πρεσβεύει η ανιδιοτελής προσφορά στο κοινωνικό σύνολο ως βασικής παραμέτρου προώθησης και προάσπισης του δημοσίου συμφέροντος.

Με τη συνεργασία όλων μας πιστεύω ότι θα υλοποιήσουμε τη δράση αυτή.

Με εκτίμηση,
Τιμολέων Κοψαχείλης
Βουλευτής Γρεβενών
Πηγή: www.greveniotis.gr/index.php/grevena/8152-pagkosmia-imera-perivallontos-imera-theodorou-theodoridi-gia-ta-grevena



ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
(01/01/1896 - 05/11/1977)
Σύντομο βιογραφικό από τον Άρη Λαναρά.

Ο δάσκαλος Θεόδωρος Θεοδωρίδης γεννήθηκε το 1896 στο χωριό Έλατος. Στο χωριό

Σπήλαιο έμαθε τα πρώτα γράμματα και τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο οποίο δίδασκε ο αδελφός του παπά-Γιάννης. Στην συνέχεια πήγε στο γυμνάσιο Τσοτυλίου για να συνεχίσει την εκπαίδευση του, το οποίο ήταν και το μοναδικό στην περιοχή. Το έτος 1915 και σε ηλικία 19 ετών παρουσιάζεται ως κληρωτός στον Ελληνικό στρατό στον οποίο γίνεται υπαξιωματικός και υπηρετεί 7 χρόνια έως και την Μικρασιατική καταστροφή. Εν τω μεταξύ το 1919 παντρεύεται την Ευαγγελία Λαμπροπούλου από τον Έλατο με την οποία αποκτά 6 παιδιά τον Γιώργο, την Περσεφόνη, τον Ακύλα, την Βικτώρια, την Εριφύλη και την Ειρήνη. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1930 τελειώνει τις ακαδημαϊκές του σπουδές και ξεκινά να διδάσκει στην περιοχή των Βεντζίων, πρώτα στο χωριό Έξαρχος και κατόπιν στο χωριό Κολοκυθάκι. Στον Έξαρχο ο Θ. Θεοδωρίδης εκτός από δάσκαλος είναι επίσης γραμματέας και ψάλτης του χωριού. Η ενασχόληση και η αγάπη του για την καλλιέργεια των δέντρων ήταν παράλληλη με την εργασία του ως δάσκαλος, μιας και στα δύο χωριά που αναφέραμε ασχολήθηκε ενεργά και κοπιαστικά με την φύτευση και καλλιέργεια δέντρων. Στο χωριό Κολοκυθάκι διαμόρφωσε έναν αμυγδαλεώνα και αναδάσωσε 100 στρέμματα ξερής γης ενώ και στην ιδιαίτερη πατρίδα του τον Έλατο καλλιέργησε μια έκταση 14 στρεμμάτων με 800 δέντρα με προσωπική εργασία και δικά του έξοδα. Στην περίοδο του πολέμου και της κατοχής υπηρετεί ως δάσκαλος στο χωριό Λαγκαδάκι και μετέπειτα διορίζεται ως δάσκαλος στο 1ο δημοτικό σχολείο Γρεβενών. Η διαμόρφωση του φυσικού περιβάλλοντος στον Έλατό συνεχίζεται κατά τις περιόδους του καλοκαιριού ενώ παράλληλα ξεκινά την δενδροφύτευση και στην πόλη των Γρεβενών πρώτα από την αυλή του δημοτικού σχολείου που δίδασκε και εν συνεχεία επέκτεινε αυτή του την δραστηριότητα μέχρι και τον λόφο του Καστρακίου. Ο Θ. Θεοδωρίδης ζητούσε συχνά και επίμονα από τις τοπικές αρχές να του χορηγηθούν κονδύλια και εργάτες προκειμένου να συνεχίσει το έργο του και σε περιπτώσεις που συναντούσε εμπόδια έβαζε χρήματα από το υστέρημα του ώστε να συνεχίσει να καλλιεργεί τις άγονες εκτάσεις τις περιοχής. Όταν πλέον το αποτέλεσμα ήταν εμφανές ο δήμος Γρεβενών αλλά και το δασαρχείο αναγνώρισαν τις προσπάθειες του και την επιμονή του σχετικά με την καλλιέργεια δέντρων στις γύρω περιοχές. Έτσι του παρείχαν τα απαραίτητα κονδύλια αλλά και τους εργάτες που χρειαζόταν για να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια. Επίσης τότε ξεκίνησαν και τα σχολεία της πόλης να αναπτύσσουν την δενδροφύτευση ως σχολική δραστηριότητα.


Για την προσφορά του στην τοπική κοινωνία ανηγέρθη προτομή του δασκάλου Θεοδωρίδη στον λόφο του Καστρακίου, μέρος που αναμορφώθηκε με την επιμονή και προσωπική εργασία του Θεόδωρου Θεοδωρίδη.


Φωτογραφίες από το έργο του Δάσκαλου Θεοδωρίδη

Στο Καστράκι



Στο Κολοκυθάκι Γρεβενών



Αφιέρωμα στο άλσος Θεοδωρίδη







Γράψτε το σχόλιό σας!



Δείτε κι αυτά!