Ένα αρχαίο θέατρο στα Γρεβενά!


Άρθρο της Ελευθερίας Παπαδάκη για το Καστράκι μας (Περιοδικό Μακεδονική Ζωή, Ιανουάριος 1995)




Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε! Ομως η εικόνα του μένει ζωηρή στη μνήμην μου! Και είναι πολύ φυσικό ο αναγνώστης, να φαντάζεται τούτη τη στιγμή, πως θα διαβάσει την περιγραφή και την ιστορία ενός αρχαίου θεάτρου που άφησε τα ερείπια του στην περιοχή των Γρεβενών. 

Αναμφισβήτητα είναι απόλυτα δικαιολογημένη αυτή η ερμηνεία! Και τι άλλο θα μπορούσε να ήταν ένα αρχαίο, αλήθεια, παρά κάτι δεμένο με την ιστορία. '

Υστερα είναι τόσο φυσικό να υπάρχει ένα αρχαίο θέατρο σ' όποια γωνιά της Ελλάδας. Τα ερείπια, είμαστε βέβαιοι, πως κρατούν στην αγκαλιά την ιστορία μας και στη Μακεδονία όπως και σε κάθε άλλη περιοχή της πατρίδας μας. 

Εκείνο για το οποίο δεν αμφιβάλλουμε είναι ότι - αν σκάψουμε - μπορεί να βρούμε ένα τάφο, ένα κιονόκρανο, ένα θέατρο κι ό,τι άλλο φανερώνει την παρουσία της ιστορίας κάτω απ το χώμα που πατούμε. 

Ωστόσο τα Γρεβενά δεν είναι μια πόλη πολύ παλιά! Ομως είναι σήμερα μια απ τις κυριώτερες πόλεις της Δυτικής Μακεδονίας. 'Εχει κέντρο διοίκησης, Πρωτοδικείο, Τράπεζες και εμπορική κίνηση. 'Εχει ιστορικήν παράδοση και πολλά δημοτικά τραγούδια, που μιλούν για τους αρματολούς και τους κλέφτες που την δόξασαν. 
Μα είναι πολύ φυσικό να μην περιμένει να βρει κανείς ένα αρχαίο θέατρο στα Γρεβενά. 

Και όμως, υπάρχει ένα ωραίο αρχαίο θέατρο στο οποίο μάλιστα, το Γυμνάσιο Γρεβενών, παρουσιάζει μια τραγωδία αρχαία κάθε χρόνο. Είναι μόλις έξω από την πόλη στην πλαγιά ενός λόφου, σε μια πολύ γραφική τοποθεσία. 

Το θέατρο αυτό όμως δεν έχει χτιστεί 2000 ή 2500 χρόνια πριν. Είναι χτισμένο με τσιμέντο και ασβέστη πάνω στο πρότυπο των αρχαίων θεάτρων. Δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του διδακτικού προσωπικού του Γυμνασίου των Γρεβενών. Οπως μάλιστα μου εξήγησε ο καθηγητής που με συνόδευσε ως εκεί, έγινε ολόκληρη εργασία για να βρεθεί η κατάλληλη θέση που να έχει την απαραίτητη ακουστική. Ο γυμνασιάρχης και οι καθηγητές, που είχαν αναλάβει αυτή την δύσκολη και πολυσήμαντη προσπάθεια, σκαρφάλωσαν σε διάφορα σημεία στις πλαγιές του λόφου. 

'Ενας απ' όλους άναβε ένα σπίρτο στη θέση που υπολόγιζαν για κέντρο του θεάτρου. Το άκουσμα του ανάμματος αυτού έχει επισημάνει την θέση που κτίστηκε το θέατρο αυτό, στον τύπο του αρχαίου όπως προαναφέραμε. Κι έχει όλα τα γνωρίσματα του. Εκείνο που δεν έχει είναι τα σημάδια του χρόνου. Δεν έχει γκρίζα απ' το χρόνο μάρμαρα, μα τσιμέντο. Είναι όμως όμορφο, κομψό και πάνω απ ολα είναι ένας κρίκος με την ιστορία του θεάτρου στον τόπο μας. 

Ένοιωσα μια πολύ βαθειά συγκίνηση και στάθηκα πολύ ώρα σκεφτική μπροστά σε τούτα το έργο των εκπαιδευτικών μας. Εδώ ψηλά στην Δυτική Μακεδονία, στα πόδια της Πίνδου ένωσαν την ιστορία με την νεότητα. 

Ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, ο Αισχύλος βγήκαν απ' τις σελίδες των βιβλίων και έντυσαν τους μαθητές και τις μαθήτριες του Γυμνασίου των Γρεβενών με τις φορεσιές των ηρώων τους. Έβαλαν στα χείλη τους την φωνή και τα λόγια τους, τους έδωσαν την μορφή τους. Ετσι κάθε χρόνο εδώ πάνω στους πρόποδες της Πίνδου... σ' ένα «αρχαίο θέατρο» ακούγεται η φωνή της Αρχαίας Ελλάδος.

Μπροστά σ' αυτή την προσπάθεια η μορφή του εκπαιδευτικού μας στάθηκε μπροστά μου επιβλητική, άξια να οδηγήσει τη νεότητα και να νικήσει το χρόνο. Και πιο πολύ σήμερα που τα "Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα", τα γνωστά ΔΗΠΕΘΕ, οργώνουν την Ελλάδα και συμβάλλουν στην γνωριμία και την επαφή της μιας γωνιάς της πατρίδας μας με την άλλη, το "αρχαίο θέατρο" των Γρεβενών βρίσκει τον πανάρχαιο προορισμό του. 


Το υλικό ανέβασε ο κ. Σάκης Πέτρου στην ομάδα Τα Παλιά Γρεβενά






Γράψτε το σχόλιό σας!



Δείτε κι αυτά!