Ο δρόμος Δίστρατο - Γρεβενά τη δεκαετία του '60

Ο αμαξιτός δρόμος μήκους 61 χιλιομέτρων διανοίχτηκε το 1957 (φωτο με την μπουλντόζα εξω απο το Δίστρατο). Ηταν τοση η χαρα των κατοίκων και τα δωρα στον μπουλντοζέρη ηταν βελέντζες, αρνιά, ρούχα κλπ.




Βεβαια ο δρομος στενός, ανηφορικός, ισα ισα μια μαχαιριά της μπολντόζας. Οπου ειχε βράχο τον προσπερνούσε.

Με καλές καιρικες συνθήκες η διαδρομή χρειαζότανε 6-7 ωρες. Δεν μας πειραζε ομως. Η χαρά που πηγαίναμε με το αυτοκίνητο στα Γρεβενα ηταν απεριγραπτη.

Οι εμπορικές συναλλαγές με τα Γρεβενα ηταν τεράστιες. Τα πάντα οι Διστρατιώτες απο τα Γρεβενα τα αγόραζαν. Μαλλιά, τρόφιμα. αλευρα, ζωοτροφές, οικοδομικά υλικα, ειδη οικιακής χρήσης, τα πάντα.

Θυμαμαι Λαιος, Λαζος, Καρακασίδης, Στοκας, Ριζος, Κωτίδης, Γιάτσιος, Δούκας, Μιδγάνης, Μωυσιάδης, Σαμαράς, Αναγνώστου, Γκολετσος, Χαλατσογλου κ.α.

Στο παζαρι (στο ρολοι), καθε Παρασκευη 50 και πλεον χωριανοι (οσους χωρουσε το φορτηγο) εκαναν προμήθειες κάθε ειδους.

Οι εμποροι των Γρεβενων πάντοτε περιμεναν με ενδιαφέρον τους Διστρατιώτες. Γινότανε μεγάλος τζίρος. Ομως ειναι αλήθεια και το εχω ζήσει, οτι ηταν πολυ ευγενικοί και πολυ φιλόξενοι. Εδειχναν ανθρωπιά και σεβασμο στους Μπραζιωτες.

Για ολα αυτα και παρα πολλα αλλα υπηρχε διανομαρχιακη συγκοινωνια ΔΙΣΤΡΑΤΟ - ΓΡΕΒΕΝΑ την οποία εκτελουσε με το φορτηγο του ο Αθανασιος Βαταλαχος απο το Σπήλαιο (φωτο).


Ικανός και υπομονετικός οδηγος, δάμαζε ολες τις δυσκολίες του δρόμου. Λασπες, ανηφόρες, ρεμματα, ποτάμια, στροφες, κατηφορες... τιποτε δεν αντιστεκονταν στο τετρακίνητο MERCEDES 322!

Tόνοι τα εμπορευματα καθε ειδους, επιβατες 30, 40, 50, ολα μαζι στην καροτσα. Αλυσιδες και στους τεσσερις τροχους.

Οταν εβρεχε, κι ο μουσαμάς απο πανω μας.

Ολα αυτα απο τον Ιουνιο εως αρχες Οκτωβρη. Με τις πρωτες βροχες ΤΕΛΟΣ. Πληρης απομονωση!


Εκτος απο τον Βαταλάχο ερχότανε στο χωριο ο Καραγιάννης, ο λεγομενος Αρκοδουλης, απο το Μοναχίτι με ενα MERCEDES γουρούνα! 

Με αυτόν εχουμε βουλιάξει και εχουμε κοιμηθει δυο βραδιές εξω. Στο ''Λόλα'' ηταν, στην ποταμιά της Σμιξης.

Θυμαμαι επισης τον Κοσματοπουλο, τον Ψάρια, τον Θεοχαρη, τον Κιτσουλη.

Στην Σμιξη σταματουσαμε παντα στην πλατεια. Αγοραζαμε κρεατα, εκατοντάδες κιλά. Ειχε πολλα κρεατα η Σμιξη, ήταν κτηνοτροφικο χωριο.

Αιντε ξανα στην καροτσα για αλλες τεσσερις ωρες!

Δυο για την Μποτσια που ειναι τωρα το χιονοδρομικο και αλλες δυο για το χωριο!

Αν δεν βούλιαζε το φορτηγο!

Αυτα μεχρι αρχες του 1980!

ΟΜΟΡΦΗ ΑΛΛΑ ΓΛΥΚΕΙΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ!






Γράψτε το σχόλιό σας!



Δείτε κι αυτά!