Γρεβενά: Γεφύρια, φαράγγια και μανιτάρια



Βαρέθηκες τους τετριμμένους εγχώριους προορισμούς; Θες φύση, βουνό με πυκνή και άγρια βλάστηση και παραδίπλα ποτάμια; Αγαπάς τη λαογραφία και τα πέτρινα γεφύρια; Τελευταίο, αλλά όχι ασήμαντο: Μανιτάρια τρως; Εάν η απάντηση στα παραπάνω, είναι καταφατική, έφυγες για Γρεβενά! 




Bonus για πιο δραστήριους τύπους, η δυνατότητα για extreme sports, όπως ράφτινγκ, canyoning, σκι και λοιπά ευγενή και φυσιολατρικά αθλήματα.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Γρεβενά δεν είναι μόνο η πρωτεύουσα αλλά (ευτυχώς) κι ολόκληρος ο νομός. Στην πρωτεύουσα μπορείς απλά να μείνεις και ίσως να αφιερώσεις μία μέρα για να δεις ό,τι υπάρχει στα πέριξ. Βρες αυτοκίνητο και ετοιμάσου για χιλιόμετρα προκειμένου να ανακαλύψεις τα ορεινά χωριά, να απολαύσεις την απίστευτης ομορφιάς γρεβενιώτικη φύση, να ανέβεις στα παραδοσιακά γεφύρια και να δεις πώς ζουν οι άνθρωποι στο μεγαλύτερο σε υψόμετρο (φήμες λένε) χωριό όλης της Ελλάδας!

Παραδοσιακά χωριά, γεφύρια και Πίνδος!

Ξεκινάμε από την πόλη των Γρεβενών με κατεύθυνση προς το νότο και το χωριό των Μαυραναίων. Από δω εκκινούν διάφορες διαδρομές που σε φέρνουν προς την Πίνδο και το δρυμό της Βάλια Κάλντα.

Μπορείς αρχικά να πας προς το πανέμορφο Σπήλαιο όπου θα περπατήσεις στην πλατεία και θα δεις τα πετρόχτιστα κτίρια, μεταξύ των οποίων και η Μονή της Σπηλιανής, με τις τοιχογραφίες του 17ου αι., πριν ξεκινήσεις οδικώς ή με τα πόδια για το εμβληματικό γεφύρι της Πορτίτσας. Στα Γρεβενά υπάρχουν πολλά πέτρινα γεφύρια περασμένων αιώνων, μιας και η γεωμορφολογία υποχρέωνε τους κατοίκους να βρίσκουν τρόπους να ξεπεράσουν τα υδάτινα εμπόδια των ποταμών. Ωστόσο, κανένα δεν έχει φωτογραφηθεί περισσότερο από αυτό της Πορτίτσας. Το 34 μέτρων πέτρινο γεφύρι στέκει μπροστά από δύο αντικριστούς κάθετους βράχους μεταξύ των οποίων κυλάει ο παραπόταμος του Αλιάκμονα, Βενέτικος. Η εικόνα, τόσο από μακριά όσο και πάνω στο γεφύρι είναι καθηλωτική, ενώ η γύρω φύση κάνει ό,τι μπορεί για να ενισχύσει τη μαγεία!

Εάν  οι χωματόδρομοι δεν είναι το φόρτε σας, επιστρέφει από το δρόμο που σε έφερε στο Σπήλαιο και συνεχίζεις προς τον Ζιάκα. Λίγο έξω από το χωριό υπάρχει ένα ακόμη αξιόλογο πέτρινο γεφύρι, από τα πλέον καλοδιατηρημένα. Από κει, είτε θα κατευθυνθείς προς τα ενδότερα της Πίνδου και τα πανέμορφα χωριά Αβδέλα και Περιβόλι (που αν συνεχίσεις θα βρεθείς στη Βοβούσα και στο νομό Ιωαννίνων), είτε θα πας προς την ξακουστή Σμίξη, το βλαχοχώρι με τα παλιά πετρόκτιστα αρχοντικά κι από εκεί στο χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας.

Βόρεια βρίσκεται η περίφημη Σαμαρίνα και παρότι υπάρχει πλέον καλός δρόμος από τη Βασιλίτσα, δύσκολα προλαβαίνεις να κάνεις αυθημερόν και αυτήν τη διαδρομή. Στη Σαμαρίνα, λοιπόν, θα δεις πώς είναι η ζωή στο χωριό που φέρεται να είναι το ψηλότερο όλης της Ελλάδας. Κατευθυνόμενος από εκεί προς τα Γρεβενά, υπάρχει το Δοτσικό, από τα πιο όμορφα μαστοροχώρια και το μοναδικό όπου θα δεις ένα πέτρινο γεφύρι μέσα στον οικισμό! Στα «πέριξ» (τρόπος του λέγειν δηλαδή) υπάρχουν η -όνομα και πράγμα- Καλλονή, οι Φιλιππαίοι, καθώς και η Αλατόπετρα.

Εκτός έχουν μείνει, αλλά αξίζουν την προσοχή σας, το γεφύρι του Αζίζ Αγά που βρίσκεται στο νότο, λίγο μετά το χωριό Τρίκωμο, κάτοικοι του οποίου μπορούν να σας αφηγηθούν τους σχετικούς με το χτίσιμο θρύλους, όπως και άλλες περιοχές και αξιοθέατα στα ανατολικά του νόμου (ενδεικτικά η πανέμορφη Μονή Αγ. Νικάνορος).

Στα Γρεβενά θα σε μάθουν να τρως μανιτάρια!

Μετά από τόσα χιλιόμετρα, η όρεξη ανοίγει. Και μπορεί να βρισκόμαστε στην ορεινή Ελλάδα οπότε η κτηνοτροφία πρέπει να θεωρείται δεδομένη (και πράγματι είναι), ωστόσο στα Γρεβενά είσαι σχεδόν υποχρεωμένος να μην εστιάσεις αποκλειστικά στα παϊδάκια και τα κοντοσούβλια, αλλά να στραφείς… στα μανιτάρια! Η πόλη, αλλά και ευρύτερα ο νόμος έχει ιδιαίτερη σχέση με τον πεντανόστιμο μύκητα, κάτι που φανερώνεται με σχετικά αγάλματα (!) στην πόλη, αλλά και με την ετήσια Γιορτή Μανιταριού. Όσους ρωτήσεις που πρέπει να απευθυνθείς για να δοκιμάσεις συνταγές με πρώτη ύλη το μανιτάρι, θα σε παραπέμψουν στις «Αυλαίς». Άκουσέ τους!






Γράψτε το σχόλιό σας!



Δείτε κι αυτά!